استیبل‌کوین‌ها از ابزارهای فرعی کریپتو به یک زیرساخت موازیِ دلار تبدیل شده‌اند؛ عرضهٔ کل بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار و حجم معاملاتی هنگفت. جریان‌های فرامرزیِ استیبل‌کوین‌ها در ۲۰۲۵ رکورد زدند و در آسیا بیشترین سهم و در آفریقا، آمریکای لاتین و خاورمیانه سریع‌ترین رشد را داشته‌اند. در بازارهای نوظهور، استیبل‌کوین‌ها به‌عنوان ابزار حفظ ارزش و تسویهٔ سریع محبوب شده‌اند و خروج سپرده‌ها از سیستم بانکی را تشدید می‌کنند؛ Standard Chartered کاهش تا یک تریلیون دلار سپرده را محتمل می‌داند. صادرکنندگان بزرگی مثل تدر با ساختارهای آفشورِ خود، نقش محوری دارند. از طرف دیگر، رشد استیبل‌کوین‌ها تقاضا برای اوراق خزانهٔ کوتاه‌مدت آمریکا را افزایش داده و می‌تواند حتی نرخ‌های کوتاه‌مدت را تحت تأثیر قرار دهد. نقشهٔ مقرراتی جهانی پراکنده است؛ قانون پیشنهادشدهٔ GENIUS در آمریکا فضای صدور را قانونمند و جذب‌کننده کرده که ممکن است پذیرش بین‌المللی دلار دیجیتال را تسریع کند. در مجموع، استیبل‌کوین‌ها هم فرصت (کاهش هزینهٔ حواله، دسترسی به پس‌انداز باثبات) و هم ریسک (ضعف در کنترل پولی، فشار بر بانک‌های محلی، خطر شوک نقدینگی) را برای اقتصادهای مختلف به‌همراه دارند. سرنوشت آنان بستگی به هماهنگی سیاست‌گذاران جهانی و طراحی مقررات دارد.