دولت آمریکا در حال تغییر بخشی از زیرساخت بازار اوراق خزانه‌داری است؛ تغییری که ممکن است به‌طور غیرمستقیم روی نحوه تبدیل ذخایر استیبل‌کوین‌ها به دلار تأثیر بگذارد. دلیل اهمیت موضوع این است که ناشران استیبل‌کوین بخش بزرگی از پشتوانه خود را در دارایی‌های بسیار نقدشونده مانند اوراق خزانه کوتاه‌مدت نگهداری می‌کنند و برای پرداخت درخواست‌های بازخرید به این بازار وابسته‌اند.

بر اساس طرح جدید، SEC می‌خواهد معاملات بیشتری از اوراق خزانه را تحت سازوکار تسویه متمرکز (Central Clearing) قرار دهد. در این مدل، یک نهاد مرکزی بین خریدار و فروشنده قرار می‌گیرد و ریسک طرف مقابل را کاهش می‌دهد. هدف اصلی این تغییر، افزایش شفافیت و انعطاف‌پذیری بازار بزرگ اوراق خزانه آمریکا است.

برای یک ناشر استیبل‌کوین، ماجرا از اینجا اهمیت پیدا می‌کند: فرض کنید کاربری ۱۰۰ دلار USDC خود را بازخرید می‌کند. ناشر باید بتواند بخشی از ذخایر خود را سریعاً به پول نقد تبدیل کند و دلار را به کاربر برگرداند. اگر ذخایر در اوراق خزانه یا معاملات مرتبط با این اوراق قرار داشته باشند، عملکرد بازار خزانه‌داری مستقیماً بر سرعت و هزینه این فرایند تأثیر می‌گذارد.

تسویه متمرکز می‌تواند از یک طرف ظرفیت معامله‌گری بانک‌ها و شرکت‌های مالی را افزایش دهد و بازار اوراق خزانه را در شرایط عادی کارآمدتر کند. اما از طرف دیگر، برخی فعالان بازار ممکن است با هزینه‌های بیشتر مربوط به وثیقه، دسترسی به زیرساخت تسویه و مدیریت نقدینگی روبه‌رو شوند. همین موضوع می‌تواند برای ناشران استیبل‌کوین اهمیت ویژه‌ای داشته باشد.

در واقع، پشتوانه استیبل‌کوین فقط یک عدد روی کاغذ نیست. صادرکننده باید بتواند در زمان افزایش درخواست‌های بازخرید، این پشتوانه را به دلار تبدیل کند. به همین دلیل، حتی اگر ذخایر یک استیبل‌کوین کاملاً از دارایی‌های کم‌ریسک تشکیل شده باشد، نقدشوندگی و هزینه تبدیل این دارایی‌ها به پول نقد همچنان اهمیت دارد.

این تغییر در حالی مطرح شده که آمریکا همزمان در حال اجرای چارچوب قانونی GENIUS Act برای استیبل‌کوین‌هاست. وزارت خزانه‌داری در ماه اوت مقررات پیشنهادی مربوط به صدور و عرضه استیبل‌کوین‌های پرداختی را منتشر کرد و قرار است این چارچوب از ژانویه ۲۰۲۷ وارد مرحله اجرایی شود.

در مقررات پیشنهادی GENIUS Act، موضوع بازخرید استیبل‌کوین نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. برای برخی ناشران تحت نظارت، مقررات پیشنهادی زمان بازخرید را به حداکثر دو روز کاری محدود می‌کند و در شرایطی که درخواست‌های بازخرید به شکل غیرعادی افزایش پیدا کند، امکان درخواست تمدید وجود دارد. بنابراین، توانایی ناشر برای تبدیل سریع ذخایر به دلار اهمیت عملی زیادی خواهد داشت.

نکته مهم این است که قوانین جدید به معنای آن نیست که بازخرید USDT یا USDC قرار است متوقف یا سخت شود. بحث اصلی، تغییر زیرساخت بازار اوراق خزانه و اثر احتمالی آن بر هزینه و نحوه مدیریت ذخایر ناشران است. همچنین بسیاری از این مقررات هنوز در مرحله پیشنهاد و دریافت نظر عمومی هستند و ممکن است نسخه نهایی با طرح فعلی تفاوت داشته باشد.

در مجموع، رشد استیبل‌کوین‌ها باعث شده ارتباط آن‌ها با بازار اوراق خزانه آمریکا بیش از گذشته اهمیت پیدا کند. هر تغییری در نقدشوندگی، هزینه معاملات یا زیرساخت تسویه اوراق خزانه می‌تواند در نهایت بر مدیریت ذخایر استیبل‌کوین‌ها و توانایی ناشران برای پاسخ سریع به درخواست‌های بازخرید اثر بگذارد.