ریپل می‌خواهد نسل بعدی دیفای را نه برای کاربران عادی، بلکه برای بانک‌ها و نهادهای مالی بسازد. به‌جای استخرهای نقدینگی آزاد، تمرکز روی دسترسی مجوزدار، تسویه قانون‌گذاری‌شده، استیبل‌کوین‌ها و وثیقه‌های توکنیزه است.

زیرساخت XRPL از قبل حجم تراکنش بالایی دارد و ابزارهایی مثل توکن‌های دارای محدودیت، هویت آن‌چین و دامنه‌های مجوزدار را راه‌اندازی کرده است. در ادامه هم صرافی مجوزدار، وام‌دهی و انتقال محرمانه اضافه می‌شود.

نقش اصلی XRP در این مدل، کارمزد یا سوزاندن نیست؛ بلکه واسطه‌گری نقدینگی است. اگر استیبل‌کوین‌ها و دارایی‌های توکنیزه روی XRPL رشد کنند، XRP می‌تواند مثل ارز واسط در بازار FX استفاده شود.

موفقیت این سناریو به سه چیز بستگی دارد: رشد استیبل‌کوین‌ها، عمق نقدینگی بازارهای مجوزدار، و فعال‌شدن لایه اعتبار. اگر این چرخه شکل بگیرد، XRP به ابزار زیرساختی بازارهای مالی نهادی تبدیل می‌شود، نه صرفاً یک توکن کارمزدی.