آرک هدف بلندپروازانهٔ بیت‌کوین برای سال ۲۰۳۰ را از ۱.۵ میلیون دلار به ۱.۲ میلیون دلار پایین آورد. این کاهش بزرگ به‌نظر می‌رسد، اما دلیل اصلی آن هراس یا کنار گذاشتن باورها نیست؛ آرک نقشِ رقیبی را که استیبل‌کوین‌ها در حال ایفا هستند در نظر گرفته است.
وود گفته است استیبل‌کوین‌ها دارند بخشی از نقشی را که بیت‌کوین می‌توانست در پرداخت‌ها و به‌عنوان معادل دلار در بازارهای نوظهور داشته باشد، تصاحب می‌کنند. با وجود این، هدف ۱.۲ میلیون دلاری هنوز فرض می‌کند بیت‌کوین سهم مهمی از «طلای دیجیتال» و تخصیص‌های سازمانی کسب می‌کند — یعنی تز اصلی تغییر نکرده، فقط ملایم‌تر شده است.

سه تغییر ساختاری دلیل منطقی بودن کاهش هدف را توضیح می‌دهند:

1. رشد سریع دلارهای درون‌زنجیره‌ای (استیبل‌کوین‌ها) که اکنون زیرساخت پرداختی و تسویهٔ آنی را فراهم می‌کنند.

2. بازتعریف نرخ‌های بدون ریسک و افزایش پریمیوم سررسید که سود لازم برای توجیه دارایی‌های بدون بازده مثل بیت‌کوین را بالا می‌برد.

3. بلوغ بازار از طریق ETFهای بیت‌کوین که جریان‌های ورودی و خروجی را مکانیزه کرده و رفتار بیت‌کوین را با شاخص‌های کلان هم‌پیوندتر ساخته‌اند.

چند نکتهٔ کلیدی:

• استیبل‌کوین‌ها بازار زیادی را جذب کرده‌اند: بیش از ۳۰۰ میلیارد دلار بازار و ذخیرهٔ بزرگ اوراق خزانه. این یعنی سرمایه‌گذاران می‌توانند دلار توکنیزه‌شده را با بازده و تسویهٔ آنی انتخاب کنند، نه بیت‌کوین بدون بازده.

• نوسانات بازار اوراق در ۲۰۲۵ نشان داد که اگرچه بازده بلندمدت بالا رفت، انتظارات تورمی کنترل‌شده ماند؛ بنابراین روایت «فروپاشی پولی = صعود وحشیانهٔ بیت‌کوین» ضعیف‌تر شد.

• ETFها نقدینگی و رفتار سرمایه‌گذاری بیت‌کوین را ساختارمند کرده‌اند؛ یعنی بیت‌کوین بیشتر به‌عنوان دارایی رگوله‌شده و کمتر به‌عنوان پناهگاه خالص دیده می‌شود.

نتیجه: کاهش ۳۰۰ هزار دلار منطقی است چون استیبل‌کوین‌ها نقش بزرگی در پرداخت‌ها و تخصیص ذخایر گرفته‌اند و نرخ‌های واقعی و ساختار ETFها چشم‌انداز رشد «دمِ بالایی» بیت‌کوین را کمتر تهاجمی می‌کنند، اما اصلِ تزِ بلندمدتِ پذیرش و تخصیص سازمانی همچنان زنده است.