شرکت Tether اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶ با همکاری مقام‌های آمریکایی، حدود ۵۵۰ میلیون دلار دارایی مرتبط با ایران را در قالب USDT مسدود کرده است؛ اما هم‌زمان، تحقیقات کارکنان دموکرات کمیته فرعی تحقیقات دائمی سنای آمریکا درباره زمان واکنش تتر به برخی کیف پول‌های مرتبط با ایران، پرسش‌هایی درباره روند اجرای تحریم‌ها مطرح کرده است.

گزارش مقدماتی منتشرشده در ۲۸ سپتامبر، تراکنش‌های ۸۴۶ کیف پول رمزارزی را که از سوی آمریکا یا اسرائیل تحریم یا برای توقیف هدف‌گذاری شده بودند، بررسی کرده است. طبق این گزارش، ۸۴ درصد از این کیف پول‌ها به‌طور انحصاری یا تقریباً انحصاری از USDT استفاده کرده‌اند. این یافته‌ها توسط کارکنان دموکرات کمیته تهیه شده و به معنای موضع دوحزبی کل سنای آمریکا نیست.

بخش دیگری از تحقیقات روی تأخیر در مسدودسازی برخی آدرس‌ها تمرکز دارد. محققان سنای آمریکا می‌گویند در یک نمونه، ۳۹ کیف پول در ژوئن ۲۰۲۳ به ارتباط با یک تأمین‌کننده مالی مرتبط با حزب‌الله نسبت داده شدند؛ اما تنها پنج مورد در ابتدا مسدود شدند و ۳۴ آدرس دیگر در مارس ۲۰۲۴ در فهرست مسدودشده قرار گرفتند. بر اساس محاسبات گزارش، در فاصله میان این دو مرحله، بیش از ۳۴.۶ میلیون دلار USDT از این کیف پول‌ها خارج شده است.

سناتور ریچارد بلومنتال، عضو ارشد دموکرات کمیته، یافته‌های این گزارش را برای بررسی بیشتر به وزارت خزانه‌داری و وزارت دادگستری آمریکا ارجاع داده و خواستار بررسی عملکرد تتر در زمینه رعایت مقررات مبارزه با پول‌شویی و تحریم‌ها شده است. این ارجاع به‌خودی‌خود به معنای اثبات تخلف تتر یا آغاز یک پرونده جدید از سوی این دو وزارتخانه نیست.

تتر در واکنش، بر همکاری خود با نهادهای آمریکایی و بین‌المللی تأکید کرده است. این شرکت می‌گوید در آوریل ۲۰۲۶ بیش از ۳۴۴ میلیون دلار USDT را در دو آدرس مسدود کرد و در ژوئیه نیز بیش از ۱۳۰ میلیون دلار دیگر در چهار کیف پول مرتبط با بانک مرکزی ایران مسدود شد. مجموع این دو اقدام حدود ۴۷۴ میلیون دلار است و تتر با احتساب اقدامات دیگر، رقم کل مسدودسازی‌های مرتبط با ایران در سال ۲۰۲۶ را نزدیک به ۵۵۰ میلیون دلار اعلام کرده است.

در همین حال، استفاده گسترده از USDT در کیف پول‌های بررسی‌شده، اهمیت نقش استیبل‌کوین‌ها در انتقال پول بین‌المللی را دوباره مطرح کرده است. برخلاف دارایی‌های غیرمتمرکز، تتر به‌عنوان صادرکننده USDT امکان مسدودکردن توکن‌های موجود در آدرس‌های مشخص را دارد؛ بنابراین تصمیم شرکت و زمان دریافت اطلاعات از نهادهای نظارتی می‌تواند مستقیماً بر قابلیت جابه‌جایی USDT در یک کیف پول اثر بگذارد.

از سوی دیگر، داده‌های این گزارش نشان می‌دهد که نباید صرفاً بر اساس ارتباط یک کیف پول با شبکه‌های ایران، مالکیت مستقیم آن را نتیجه گرفت. بخشی از تحلیل‌های بلاکچینی می‌تواند شامل کیف پول‌های واسطه یا سرویس‌هایی باشد که برای چندین مشتری فعالیت می‌کنند؛ بنابراین ارتباط تراکنشی لزوماً به معنای مالکیت یا کنترل مستقیم یک نهاد تحریم‌شده نیست.

در مجموع، این ماجرا دو تصویر متفاوت از عملکرد تتر ارائه می‌کند: از یک سو، شرکت از حدود ۵۵۰ میلیون دلار مسدودسازی مرتبط با ایران و همکاری گسترده با نهادهای قانونی سخن می‌گوید؛ از سوی دیگر، تحقیقات سنای آمریکا روی مواردی متمرکز شده که در آن فاصله زمانی میان شناسایی یا تحریم یک آدرس و مسدودشدن آن، امکان جابه‌جایی بخشی از سرمایه را فراهم کرده است. بررسی نهایی این موضوع به ارزیابی نهادهای آمریکایی و اطلاعات تکمیلی درباره فرآیندهای مسدودسازی تتر بستگی دارد.