شاخص «ترس و طمع» بازار ارز دیجیتال اکنون ۱۰ از ۱۰۰ است؛ سطحی که معمولاً فقط در بحران‌های شدید بازار ظاهر می‌شود (مثلاً مارس ۲۰۲۰، اف‌تی‌ایکس ۲۰۲۲ یا سقوط فوریه امسال). چنین خوانشی نشان می‌دهد که احساسات بازار به حدِ تسلیمِ سرمایه‌گذاران رسیده است.

این شاخص شش عامل را ترکیب می‌کند: نوسان بازار (۲۵٪)، شتاب و حجم معاملات (۲۵٪)، و بقیه‌اش را شبکه‌های اجتماعی، جست‌وجوهای گوگل، نسبتِ تسلطِ بیت‌کوین و نظرسنجی‌ها تشکیل می‌دهند. وقتی عدد به محدودهٔ ۰–۲۴ می‌رسد، آن را «ترسِ افراطی» می‌نامند.

سابقه نشان می‌دهد خوانش‌های بسیار پایین معمولاً حولِ بزر‌گ‌ترین فروپاشی‌ها ظهور می‌کنند، اما خودِ شاخص وقتِ دقیقِ کفِ قیمت را تعیین نمی‌کند. برای مثال، در ۲۰۲۰ و ۲۰۲۲ شاخص نزدیک به کفِ چرخه بود، ولی بازیابیِ پایدار فقط بعد از تثبیتِ نقدینگی یا تغییرات ساختاری (مثل تصویب ETFها) اتفاق افتاد.

الگوی اخیر: در اکتبر یک شوک تعرفه‌ای باعث ۱۹ میلیارد دلار لیکوییدیشن شد اما شاخص از محدودهٔ «ترسِ افراطی» عبور نکرد؛ در نوامبر اما با سقوطِ بیت‌کوین زیر ~۹۳٬۰۰۰ دلار شاخص به ۱۰ رسید و حدود ۱.۱ میلیارد دلار لیکوییدیشن رخ داد. عمق بازار هم از اوایل اکتبر کاهش یافته و ETFهای اسپات آمریکا اخیراً خروج قابل‌توجهی داشته‌اند.

نتیجهٔ مهم: عدد ۱۰ نشان‌دهندهٔ حداکثرِ ترس روانی و اغلب هم‌زمان با خوشه‌های نوسان و فروش اجباری است. اما برای اینکه آن ترس به یک کفِ پایدار تبدیل شود، معمولاً نیاز به تثبیتِ نقدینگی یا معکوس شدنِ جریان‌های ETF است. اگر جریان‌ها برگردند، این وضعیت می‌تواند فرصتِ میان‌مدتی باشد؛ اگر نه، ممکن است بازار مدت‌زمان بیشتری را در فرایندِ حذف لِویج و نوسان بگذراند.