سولانا اخیراً با فشاری در حد چند ترابیت بر ثانیه روبه‌رو شد؛ حجمی از ترافیک که معمولاً فقط در حملات بزرگ اینترنتی دیده می‌شود، اما شبکه بدون توقف به تولید بلاک ادامه داد. برخلاف قطعی‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ که اسپم و بات‌ها شبکه را زمین‌گیر می‌کردند، این بار تغییرات معماری مثل استفاده از QUIC، محدودسازی مبتنی بر استیک، QoS وزن‌دهی‌شده و بازارهای کارمزد محلی باعث شد فشار به‌جای فلج کردن شبکه، مهار شود. نتیجه این است که اسپم دیگر به بحران لایونس تبدیل نمی‌شود و هزینه سوءاستفاده دقیق‌تر و هدفمندتر بالا می‌رود. هرچند این مدل به نفع بازیگران سرمایه‌دارتر است و مصونیت کامل هم وجود ندارد، اما تفاوت اصلی اینجاست: سولانا حالا طوری طراحی شده که انتظار حمله را دارد و می‌گذارد مهاجم اول خسته شود، نه شبکه.