آنچه به‌عنوان «فروپاشی مخفی یک بانک بزرگ آمریکایی در بازار نقره» دست‌به‌دست شد، در واقع نتیجه یک سوءبرداشت جمعی از یک اتفاق کاملاً فنی بود. بورس CME به‌صورت رسمی و از قبل اعلام‌شده، مارجین معاملات نقره را افزایش داد؛ آن هم در شرایطی که بازار نقره به‌شدت پرنوسان و مملو از معاملات اهرمی بود. این افزایش مارجین باعث شد بسیاری از معامله‌گران ناچار شوند سریعاً پول بیشتری وارد حساب کنند یا موقعیت‌هایشان را ببندند، و همین موضوع افت شدید قیمت را رقم زد.

چنین افتی روی نمودار شبیه «وحشت سیستمی» دیده می‌شود، اما به این معنا نیست که بانکی ورشکسته یا لیکوئید شده باشد. هم‌زمان، فعالیت‌های عادی فدرال رزرو در بازار ریپو که بخشی از مدیریت روزمره نقدینگی است، به‌اشتباه به‌عنوان تزریق اضطراری برای نجات سیستم تعبیر شد و به شایعه دامن زد.

در واقع، ماجرا نه توطئه بود و نه بحران پنهان؛ بلکه یک کاهش اجباری اهرم در بازاری شلوغ و پرریسک بود که بعداً توسط شبکه‌های اجتماعی به داستانی هیجان‌انگیز تبدیل شد. برای تشخیص چنین مواردی، توجه به داده‌های واقعی مثل نوسان ضمنی، تغییرات مارجین و کاهش بهره باز بسیار مهم‌تر از اسکرین‌شات‌ها و روایت‌های وایرال است.