بیت‌کوین اخیراً تا حدود ۱۰۱٬۰۰۰ دلار معامله شد زیرا مقدار زیادی از سکه‌هایی که قبلاً «قفل» شده بودند دوباره وارد بازار شدند.

سه عامل اصلی بازار را تعیین می‌کنند: نرخِ عرضهٔ جدید (بعد از هاوینگ ~۴۵۰ BTC در روز)، میزان فروشی که دارندگان بلندمدت انجام می‌دهند، و مقداری که صندوق‌ها (مثل ETFها) جذب می‌کنند.

اگر صندوق‌ها و خریداران بزرگ بیشتر از مجموعِ عرضهٔ روزانه و فروشیِ دارندگان بخرند، شناوری بازار کمتر می‌شود و قیمت بالا می‌رود. اگر نه، عرضهٔ قابل معامله زیاد می‌شود و قیمت متوقف یا کاهش پیدا می‌کند.

اوایل نوامبر صندوق‌های اسپات آمریکا خروج خالص بزرگ داشتند (صدها میلیون دلار در روز)، که جذب کلی را ضعیف کرد و به توقف صعود کمک کرد.

رفتار ماینرها هم نقش دارد: اگر درآمد ماینرها پایین بیاید، ممکن است برای پوشش هزینه‌ها بیشتر بفروشند (صدها BTC در روز)، که می‌تواند بازار را حساس کند.

شاخص‌های درون‌زنجیره‌ای مثل «عرضهٔ غیرقابل‌فروش» و «Spent Output Age Bands» خوب نشان می‌دهند که آیا کوین‌های قدیمی‌تر خرج می‌شوند یا دوباره ذخیره می‌شوند — این شاخص‌ها معمولاً قبل از شروع روندهای بزرگ سیگنال می‌دهند.

برای معامله‌گران: سه چیز را پیگیری کنید — (۱) تغییرِ ۳۰ روزهٔ عرضهٔ غیرقابل‌فروش، (۲) قیمت تحقق‌یافتۀ دارندۀ کوتاه‌مدت در هنگام افت‌ها، و (۳) جریان روزانهٔ ETFها به معادلِ BTC در کنار خط ~۴۵۰ BTC در روزِ انتشار.

خلاصهٔ عملی: الان بازار در حالت «محدوده با احتمال شکست به سمت تنگ‌تر شدن» است؛ اگر توزیعِ دارندگان کند شود و ETFها دوباره خالص جذب کنند، قیمت می‌تواند فشارِ صعودی پیدا کند.