پروتکل Jito در شبکه سولانا، دسترسی زودهنگام به اطلاعات برخی تراکنش‌ها را به یک سرویس پولی تبدیل کرده است. معامله‌گران و شرکت‌های فعال در بازار می‌توانند با پرداخت هزینه اشتراک، تراکنش‌هایی را که اعتبارسنج‌ها برای اجرای آن‌ها متعهد شده‌اند، چند میلی‌ثانیه زودتر از انتشار عمومی اطلاعات مشاهده کنند.

این سرویس از طریق سازوکار BAM (Block Assembly Marketplace) جیتو ارائه می‌شود و به معامله‌گران اجازه می‌دهد پیش از انتشار داده‌ها در قالب شاردها (Shreds)، از تراکنش‌های تأییدشده برای اجرا باخبر شوند.

هدف اصلی این سرویس، فروش سرعت دسترسی به اطلاعات بازار است؛ مزیتی که برای معامله‌گران حرفه‌ای، ربات‌های معاملاتی و بازارسازها اهمیت زیادی دارد.

دسترسی زودتر؛ بدون امکان تغییر ترتیب معاملات

بر اساس توضیحات جیتو، اطلاعاتی که از طریق BAM منتشر می‌شوند، مربوط به تراکنش‌هایی هستند که اعتبارسنج شبکه آن‌ها را پذیرفته و متعهد شده است به ترتیب مشخصی اجرا کند.

در آزمایش‌های اولیه BAM، این سرویس به‌طور میانه حدود ۵ تا ۱۰ میلی‌ثانیه زودتر از جریان داده‌های معمول مبتنی بر Shreds اطلاعات را در اختیار شرکای توزیع‌کننده قرار داده است.

اما یک نکته مهم وجود دارد: دریافت زودتر اطلاعات به معنای امکان تغییر ترتیب معاملات یا جلو زدن از تراکنش‌های ثبت‌شده در همان بسته نیست. همچنین این تعهد به معنای نهایی‌شدن قطعی تراکنش نیست؛ زیرا ممکن است اعتبارسنج نوبت تولید بلاک خود را از دست بدهد یا بلاک در نهایت روی شاخه دیگری از شبکه قرار بگیرد.

هزینه دسترسی به اطلاعات چقدر است؟

جیتو خودش مستقیماً این اطلاعات را به مشتریان نمی‌فروشد و شرکت‌هایی مانند Helius و Triton وظیفه توزیع، دریافت هزینه و ارائه دسترسی را بر عهده دارند.

طبق تعرفه منتشرشده Helius، کاربران باید برای هر اشتراک در اسلاتی که حداقل یک پیام دریافت می‌کند، حداقل ۳۰۰ اعتبار یا به ازای هر پیام ۱۰ اعتبار پرداخت کنند؛ هرکدام که بیشتر باشد.

برای مثال:

• دریافت ۱۰ پیام در یک اسلات: ۳۰۰ اعتبار

• دریافت ۱۰۰ پیام در یک اسلات: ۱۰۰۰ اعتبار

• اسلات‌هایی که هیچ پیامی دریافت نمی‌کنند، هزینه‌ای ندارند.

این ارقام بر اساس اعتبار داخلی Helius هستند و معادل قیمت دلاری مشخصی برای هر تراکنش محسوب نمی‌شوند.

درآمد این سرویس چگونه تقسیم می‌شود؟

مدل درآمدی BAM فقط به نفع جیتو نیست و اعتبارسنج‌های شبکه سولانا نیز از آن سهم دریافت می‌کنند.

بر اساس تقسیم‌بندی اعلام‌شده:

• ۳۵ درصد: اعتبارسنج‌های BAM

• ۳۵ درصد: سازمان خودگردان جیتو (Jito DAO)

• ۳۰ درصد: شرکت‌های توزیع‌کننده اطلاعات

اعتبارسنج‌هایی که در این سیستم مشارکت می‌کنند، علاوه بر درآمد حاصل از ارائه داده‌ها، باید به تعهدات اجرایی خود نیز پایبند باشند. جیتو اعلام کرده سازوکاری برای بررسی تطابق بلاک‌های تولیدشده با تعهدات قبلی دارد و در صورت تخلف، امکان قطع اتصال اعتبارسنج وجود دارد.

چرا این اتفاق برای سولانا مهم است؟

یکی از موضوعات مهم در بازار رمزارزها، دسترسی نابرابر معامله‌گران به اطلاعات است. حتی اختلاف چند میلی‌ثانیه‌ای می‌تواند برای ربات‌های معاملاتی و شرکت‌هایی که با حجم بالا معامله می‌کنند، اهمیت داشته باشد.

با راه‌اندازی این سرویس، دسترسی سریع‌تر به اطلاعات تراکنش‌ها به یک محصول تجاری تبدیل شده است؛ محصولی که کاربران حرفه‌ای برای آن پول پرداخت می‌کنند.

البته این موضوع به معنای امکان دستکاری ترتیب معاملات یا تضمین سود نیست. مزیت اصلی مشترکان، مشاهده زودتر فعالیت‌هایی است که اعتبارسنج قبلاً برای اجرای آن‌ها تعهد داده است.